|
|
مبارز استوار آرمان بهروزی مردم، طبقه کارگر، و زحمتکشان میهن مان درگذشت
|
|
|
|
رفیق غنی بلوریان، مبارز خستگی ناپذیر جنبش خلق های ایران، چهره برجسته مبارزات رهایی بخش خلق کرد بر ضد ستم ملی، در پی سکته مغزی در آلمان درگذشت.
|
|
|
|
 سلامی ای شکوهمند
سلام ای ستیغ صبح خیز سربلند
به یال و بال و دره ها و دامنت درود
|
|
|
|
 جنبش دوم بهمن نقطه یک تحول بنیادین در تاریخ مبارزات خلق کرد به شمار می آید، که یکی از مهم ترین ویژگی های آن تشخیص درست دوستان و دشمنان خلق کرد بود. این جنبش خلقی مساله ملی، خواسته ها، و آرمان های مردم کرد را همچون جزیی از نهضت ترقی خواهانه سرتاسر ایران و تابعی از این مبارزه همگانی، و در چارچوب منافع عمده آن طرح و معرفی می کرد.
|
|
|
|
 رفیق جواد ارتشیار كه عمری در خدمت به آرمان های والای زحمتكشان در صفوف حزب توده ايران با اراده ای آهنين و كم نظير رزميد، هفته پيش در تهران چشم بر جهان ما بست.
|
|
|
|
 رفیق علی ابوذر دانشیان، عضو کمیتۀ مرکزی حزب تودۀ ایران، متولد 11 اردیبهشت 1331، در روز 20 آذرماه 1389، در اواسط گردهمائی 65مین سالگرد بزرگداشت جنبش 21 آذر در باکو، دچار حمله قلبی شده و در میانۀ راه سکتۀ شدید قلبی او را از پای می اندازد
|
|
|
|
 رفیق عزیزه دریاقلی پور(خانم افروزه) ازاعضای با سابقه حزب توده ایران و از زمره فعالان قدیمی تشکیلات دمکراتیک زنان ایران،در سن 83 سالگی چشم از جهان فروبست رفیق عزیزه در ششم بهمن 1306 در آستارا متولد شد.
|
|
|
|
 علی لامعی - که نزدیکانش او را «آقاجان» می خواندند - در هفدهم مردادماه ۱۲۹٨ در یکی از روستاهای اطراف بابل، به دنیا آمد. او کارگری بود روستازاده که در سال ۱٣۱٨، در کارخانه ی چیت سازی بهشهر مشغول به کار شد. میل به عدالت اجتماعی و چشیدن طعم طبقاتی دوران، او را به تنها امکان مسلط زمانه یعنی «حزب توده ی ایران» رهنمون ساخت. لامعی در سال ۱٣۲۰، عضو حزب توده شد و کارت عضویتش که تاریخ صدور آن ۱٣۲۱ است، را همیشه (حتی تا روزهای آخر عمر) به همراه داشت و به آن می بالید.
|
|
|
|
حزب توده ایران یکی از مبارزان نستوه خود را از دست داد. رفیق کارگر توده ای علی – آقا جان- لامعی رزمنده استوار و وفادار سنگر توده ، فرزند سرفراز توده های کار و زحمت و انسان والا روز سی مرداد ماه امسال در ایران چشم از جهان فروبست.
|
|
|
|
 اطلاع یافتیم مبارز پر سابقه و فداکار توده ای، رفیق رضا شیخ زین الدین، که از مهندسان به نام میهن ما بود در تهران چشم از جهان فرو بست، و خیل دوستداران خود را که شیفته خصیصه های انسانیاش بودند در اندوه فرو برد. رفیق رضا در جوانی به صفوف حزب توده ایران پیوست و از معدود بازماندگان رفقای سازمان افسران توده ای بود.
|
|
|
|
 گيرم هزار همچو تو را ناپديد کرد
دستان خونفشان پليدان نابکار
گيرم هزارها چو تو بر دار برکشيد
انديشه تو نيز تواند کشد به دار؟
|
|
|
|
وارطان سخن نگفت
وارطان ستاره بود:
يك دم درين ظلام درخشيد و جست و رفت.
|
|
|
|
 ماه اسفند هر سال یادآورجنایتی است هولناک. در۶ اسفند ماه سال ۱۳۶۲ خورشیدی و دراوج کشتار وسرکوب احزاب و نیروهای انقلابی و میهن دوست، ده رزمنده توده ای از جمله چهار فرمانده قهرمان جبهه های جنگ و شش کادر برجسته حزب به جوخه های اعدام سپرده شدند و میهن درفقدان آن ها به سوگ نشست
|
|
|
|
 رفیق کارگر توده ای خیرالله درزی پس از عمری پیکار خستگی ناپذیر درراه منافع کارگران و زحمتشکان روز یکشنبه ۱۱ بهمن ماه درسن ۹۲ سالگی درتهران چشم از جهان فروبست.با مرگ رفیق درزی، جنبش کارگری- سندیکایی زحمتکشان یکی از پیشکسوتان مجرب و آگاه؛ و حزب توده ایران- حزب طبقه کارگر ایران- مبارزی وفادار، استوار و ثابت قدم را از دست دادند.
|
|
|
|
 هيچگونه اثري از برآورده شدن همه و يا دست كم كمي هم از درخواستهايم هويدا نشدهاست و آنجور كه از نمونههاي كنوني ميتوان ديد، اميدي هم به آن نميتوان داشت. از اين رو، بر آن شدم اكنون كه دوستانم و من بايد در اين بيغوله بپوسيم، دست كم درد سنگين دل خود را درباره آنچه بر ما گذشته است بنويسم
|
|
|
|
 پروین عزیزم. درود بی پایان بر تو باد! می دانی که چقدر دوستت دارم به خاطر همین عشق اولین تقاضایی که از تو دارم اینست که مدتی بعد از مرگم ازدواج کنی. تو خوشبخت خواهی شد
|
|
|
|
 به یاد آریم آن هائی را که شرف و غرور زندان بودند و در تابستان سال ۶۷ رذیلانه به چوبه های دار سپرده شدند. به یاد آریم عباس حجری را، بزرگمردی را که نا مش ژان والژن بود!
|
|
|
|
 يادي از علي اصغر بنايي، از فعالان حزب توده ايران، روشنفكري بر جسته، در خدمت به آمال و خواستهاي توده هاي رنج
|
|
|
|
 روز جمعه، 16 اسفند ماه، رفیق محمد جعفر هنریار پس از تحمل چند سال بیماری، در بیمارستانی در شهر کلن آلمان بدرود حیات گفت. رفیق هنریار، که رفقای جوان او را عمو هنریار خطاب می کردند، در 1303 در قزوین متولد شد، چندی از بنیانگذاری حزب توده ایران نمی گذشت که در زادگاه خود قزوین به چهره یی پر شور و شاخص در فعالیت سازمان جوانان حزب مبدل شد.
|
|
|
|
من می گریم، اما
در غریو مرغک دریا، باز پیامی است
گلخند ”ناوی انوشه“
در دهان تو شکفت ناخدا...
|
|
|
|
