سایه از مشهورترین چهره های شعر معاصر است و برخی از شعرهای نیمایی او از چنان شهرتی برخوردارند که به مثل سایر نزدیک می شوند، مثل "برای روزنبرگ ها" [ خبر کوتاه بود/ اعدامشان کردند] یا "احساس" ، "کاروان" و ...
آرمان پرستی انقلابی مارکسیستی تخیل و رویا نیست، علم است، و آرمان پرست انقلابی مارکسیست رویا باف نیست، سیاستمدار خردمند و واقع بین و فداکار، معمار بصیر زندگی نوین انسانی در شکل مشخص و قابل تحقق تاریخی آن است و از تلاش خود نتیجه های فزونتر از مقدور نمی خواهد و اگر آن هم دست نداد، از تلاش باز نمی ایستد! احسان طبری
روز اول ماه می ١٨٨۶ اتحادیه های کارگری در آمریکا که از کار کشنده، طولانی و طاقت فرسا به ستوه آمده بودند اعتصابات عمومی را برای برقراری قانون ٨ ساعت در روز بر پا کردند.
یرواند آبراهامیان در عین حال، اول ماه مه، هرچند که یک سنت وارداتی است، طی سالها به بخش جداییناپذیر سنت چپ ایران بدل شده، و از سال ۱۹۲۱، هرگاه امکان آن وجود داشته، جشن گرفته شده است. این روز با مبارزات کارگری گذشته پیوند خورده است….
ما بايد به اين اوضاع مالی منفی، مشکلات ايجاد شده از طرف سياست امپرياليستی ايالات متحده آمريکا، ناتو و متحدان آنها برای خلقهای خاورميانه، فلسطين، عراق، افغانستان، سومالی، لبنان و غيره را اضافه کنيم... در اين شرايط، شعارهای مرکزی فدراسيون جهانی اتحاديههای کارگری [فدراسيون سنديکايی جهانی] برای اول ماه مه، پوستر ٢۰۰۸ برای مبارزه عليه «تبعيضات، فقر و استثمار» بايد شعارهای اصلی تمام سنديکاهای رزمنده و دارای سمتگيری طبقاتی در سراسر جهان باشد.
با بی برنامگی کامل که بر امور سایه افکند و تبعیت از برنامه های خصوصی سازی بدون حضور سندیکاها و فدراسیون های آزاد و مستقل کارگری و بدون ایجاد پوشش امنیت اقتصادی – اجتماعی برای بیکاران ، بازنشستگان ، بیماران ، روستائیان و اقشار فرودست اجتماعی ، طبقه کارگر با بحرانی عمیق و موحش روبرو شده است...
رفقای رنجبر و زحمتکش، امروز روز اول ماه مه، عيد رنجبران جهان است، روزی است که رنجبران قدرت تشکيلاتی و اراده دفاع از حقوق و منافع طبقاتی خود را ظاهر می سازند.
ايده شادى بخش استفاده از جشن و تعطيلى بعنوان ابزارى براى به کرسى نشاندن خواست هشت ساعت کار در روز اولين بار در استراليا متولد شد. در سال ١٨٥٦ کارگران تصميم گرفتند بعنوان سمبل هشت ساعت کار در روز، در يک روز معين کار را تعطيل کنند...
کارزار زنان سومین راهپیمایی خود به مناسبت 8 مارس روز جهانی زن را با شرکت بیش از 1000 نفر تظاهر کننده که از بلژیک و شهرهای مختلف اروپا آمده بودند، با شکوه هر چه تمامتر و موفقیت بسیار پشت سرنهاد.
پیدایش جنبش های اجتماعی زنان در میهن ما که همزمان با تحولات ساختاری در ایران از اواخر قرن نوزدهم شروع می شود با نام جمعیت ها و انجمن های مترقی زنان که اغلب با نیروهای چپ در ارتباط بودند، پیوند ناگسستنی دارند .
کلارا زتکین, سوسیالیست آلمانی را بنیان گذار روز جهانی زن در سال 1911 می دانند. هر چند او خود را فمینیست نمی دانست, اما مبارزات او در کسب برابری برای زنان در دل موج اول فمینیسم جای می گیرد.
عفو بینالملل در گزارشی که روز پنجشبنه ۲۸ فوریه انتشار داد اعلام کرد که مقامات ایران باید به آزار مدافعان حقوق زنان خاتمه دهند و برای از میان برداشتن قوانین تبعیضآمیزی که این مدافعان به دنبال تغییر آن هستند اقدامات سریعی به عمل آورند.
در آستانه روز جهانی زن، «هشت مارس» (18 اسفندماه 1386) قرار داریم. در این ایام فعالان جنبش زنان معمولا کارنامه فعالیت های خود را مورد سنجش و بازبینی قرار می دهند تا ببینند چه انجام داده اند، چه دستاوردهایی داشته اند و دچار چه بن بست هایی شده اند.
از زمانی که" گروه مادران صلح " در تاریخ 13 آبان 1386 اعلام موجودیت کرد، عده ای سوال می کنند که چگونه می خواهید صلح را برقرار کنید. برخی، می پرسند رابطه صلح و جنبش زنان چیست...
با پيروزی جنبش ملی و دموکراتيک در ايران و ايجاد يک جمهوری غيرمتعهد، زنجير پيمان های نظامی امپرياليستی در يکی از حساس ترين حلقه هايش از هم گسسته خواهد شد و بالنتيجه تعادلی را، که امپرياليسم می کوشد با دست حکومت متجاوز و نژادپرست اسرائيل در تمام خاورميانۀ عربی به وجود آورد، به هم خواهد زد. بدين سان مردم ايران با انقلاب پيروزمند خود نقش مهمی را در حفظ و تحکيم صلح جهانی ايفاء کرده اند
آنان از پاییز 1357، در پایگاههایخود، علیه رژیم پهلوی تظاهرات و راهپیمایی و نسبت به عملكرد رژیم پهلوی اعتراضمیكردند. در دی 1357، چند تظاهرات گسترده توسط آنان صورت گرفت و اخبار اینتظاهراتها بلافاصله در مطبوعات انعكاس پیدا كرد،
احمد عاشورپور پيشکسوت موسيقي فولکلوريك ايران پس از دو ماه بستري بودن در بيمارستان جم تهران، و نيم قرن خاموشي در عرصه موسيقي رسمي ايران روز 22 بهمن 86 به دليل عوارض ناشي از كهولت سن و عفونت ريه در آستانه ي 90 سالگي درگذشت. به همين مناسبت در تهران پاي حرف هاي شمش لنگرودي و حافظ موسوي نشسته ايم....
۱۷دی ماه بار دیگر برای ایران تکرار شد. امروز مردم از شهرهای مختلف ایران به ابن بابویه آمدند تا بگویند پس از گذشت ۳۹سال از مرگ تختی ، او را یک پهلوان واقعی میدانند و تا ابد نام او را بر دل و قلب خود حک میکنند. او ، پهلوان قلبهای مردم ایران بود. مردم او را مظهر اخلاق، شجاعت، سخاوت ،فداکاری و جوانمردی میدانند. او ، مهر و دوستی مردم را در قلب خود به امانت سپرده بود و این امانت را تا آخرین لحظه حیات با خود داشت و یک دم از خود دور نکرد. راز جاودانگی تختی در این بود که با پیوند ناگسستنی در میان مردم زیست و از میان مردم رفت
واقعيت موجود كه همانا رژيم كودتا تا با دلايل وجوديش و با سياستهاي خاص ضد ميهني خودش مي بود، از جمله با استفاده از ضعف آنها آثار نویسندگان و هنرمنداني را كه عاري از آن روحيات منحرف و بدبينانه روشنفكري بودند را در سايه نهاده و در پس گرد و غباري تيره و تار از وازدگيها از محدوده قدرت ديد چشم مردم پنهان مي كرد. تا خلع سلاح مردم مطلق و ابدي جلوه گر باشد. و از اين رهگذر رژيم ضد ملي خود را تثبيت و منافع غارتگرانه اربابانش را هر چه بيشتر تامين نمايد.